پژوهش‌نامه بختیــــــاری‌شناسی و اقوام ایرانی

پژوهش‌نامه بختیــــــاری‌شناسی و اقوام ایرانی

از بازی تا پایداری؛ بازخوانی بازی‌های سنتی کودکان در پیوند با فرهنگ‌عامه، محیط‌زیست و مدیریت‌پسماند

نویسندگان
1 کارشناس آموزش محیط‌زیست و مدیریت‌پسماند، شهرداری منطقه 4 تهران، تهران، ایران
2 کارشناس آموزش محیط‌زیست و مدیریت‌پسماند، شهرداری منطقه 8 تهران، تهران، ایران
10.22034/bsriit.2026.116800
چکیده
بازی‌های سنتی کودکان، به‌مثابه بخشی از فرهنگ‌عامه و میراث فرهنگی ناملموس، صرفاً سرگرمی‌هایی از گذشته نیستند؛ بلکه حامل دانش بومی، ارزش‌های فرهنگی، شیوه‌های زیست و الگوهای تعامل انسان با منابع و طبیعت‌اند.
پژوهش حاضر با هدف تبیین ظرفیت‌های فرهنگی و زیست‌محیطی بازی‌های سنتی کودکان ایرانی و بازخوانی پیوند آن‌ها با مصرف پایدار و مدیریت‌پسماند، در رویکرد توصیفی-تحلیلی و با روش اسنادی، تطبیقی و میان‌رشته‌ای انجام شده است. داده‌ها برپایۀ مطالعات فرهنگ‌عامه، مردم‌شناسی فرهنگی، جامعه‌شناسی مصرف، دانش بومی، آموزش محیط‌زیست و اقتصاد چرخشی تحلیل شده‌اند.
یافته‌ها نشان می‌دهد بسیاری از بازی‌های سنتی با تکیه بر منابع محلی و طبیعی، بازاستفادۀ اشیای دردسترس، ساخت و تعمیر ابزار و بهره‌گیری از منابع غیرمادی‌ای همچون بدن، زبان، تخیل و مشارکت اجتماعی، الگویی کم‌مصرف و کم‌پسماند را بازمی‌نمایانند.
براین‌اساس، بازی‌های سنتی در شش گونۀ حرکتی-بدنی بدون ابزار، طبیعت‌محور، مبتنی بر مواد دورریز و دست‌ساخته، گروهی و آیینی-اجتماعی، فکری-گفتاری و ادبی و ترکیبی ابزار-طبیعت طبقه‌بندی و نسبت آن‌ها با اصول کاهش مصرف، بازاستفاده، بازیافت و تداوم چرخۀ مواد تبیین شده است.
تحلیل تطبیقی نشان می‌دهد بسیاری از بازی‌های صنعتی و دیجیتال به کالا، انرژی و تجهیزات وابسته‌ترند، حال‌آن‌که بازی‌های سنتی امکان بیشتری برای پرورش بسندگی، صرفه‌جویی، همکاری و مسئولیت‌پذیری زیست‌محیطی دارند.
درمجموع، بازی‌های سنتی ظرفیت‌هایی زنده در فرهنگ‌عامه برای آموزش غیررسمی محیط‌زیست، تقویت سواد بوم‌شناختی، اصلاح الگوهای مصرف و ترویج مدیریت پایدار پسماند هستند؛ ظرفیت‌هایی که با بازآفرینی سنجیده می‌تواند در آموزش، سیاست‌گذاری فرهنگی و برنامه‌ریزی شهری به کار گرفته شود.


مقالات آماده انتشار، اصلاح شده برای چاپ
انتشار آنلاین از 05 مهر 1405